Marokko in de cinema

De oudste film van Marokko dateert van bijna 120 jaar geleden. In 1897 filmde de Franse cineast Louis Lumière zijn eerste Marokkaanse film, "Le Chevrier marocain", de oudste buitenlandse film opgenomen in het koninkrijk, aangezien Louis Lumière het beschouwde als een grafische doorbraak. De ontdekking van de Marokkaanse gebieden is een film die de komst van regisseurs en scenarioschrijvers vraagt en de weg vrijmaakt voor de Marokkaanse cinema.

1. Casablanca

Weinig grote metropolen zijn zozeer aan de cinema verschuldigd als de economische hoofdstad van Marokko — en dat terwijl de film die haar naam draagt geen enkel echt beeld van de stad bevat. Maar wie op zoek is naar Rick's Café zal het vinden dankzij het initiatief van een Amerikaanse vrouw die even verliefd was op het land als op de film. Zij heeft de omgeving perfect gereconstrueerd, en het volstaat "Play it again, Sam" te zeggen om Humphrey Bogart en Ingrid Bergman weer te ontmoeten in een van de beroemdste scènes uit de filmgeschiedenis. Aan de andere kant zijn er hele wijken zoals de Nieuwe Medina van 1923 die ons rechtstreeks terugvoeren naar dat exotische Marokko dat op het witdoek voorbijging.

2. Tanger

Waarschijnlijk is er geen andere stad in het land waar zoveel films zijn opgenomen die op de een of andere manier de mythe en legende rond het meest internationale bolwerk van Marokko hebben gevoed. Van Sheltering Sky, geregisseerd door Bernardo Bertolucci, waarin het personage van John Malkovich nostalgisch ronddwaalt door het Hotel Minzah of het plein van de Petit Socco, tot Naked Lunch van David Cronenberg, dat de ervaringen van William Burroughs tussen droom en werkelijkheid nabootst. Langs verschillende films van André Téchiné en Ricardo Franco, of Bourne Ultimatum, waarin plaatsen als het Hotel Velázquez, het Café de Paris of de Boulevard Pasteur verschijnen. De cinema heeft altijd een bijzondere zwakheid gehad voor Tanger, hoewel misschien niemand haar zo goed heeft vastgelegd als Farida Benlyazid in La vida perra de Juanita Narboni.

3. Marrakech

Het meest internationale en invloedrijke filmfestival, niet alleen van Marokko maar van heel Noord-Afrika, viert dit jaar zijn zeventiende editie. De Rode Stad is al lang via de grote poort de wereld van het witdoek binnengekomen dankzij Alfred Hitchcock. Wie herinnert zich niet Doris Day die "Que será, será" zingt in The Man Who Knew Too Much (1956)? Hoewel de echte ster van de film het hotel La Mamounia was, dat toen al als een van de grootsten werd beschouwd. Nu blijft die mythe voortleven dankzij een spectaculaire renovatie door Jacques García, die het heeft omgetoverd tot een echt paleis uit Duizend-en-één-nacht. Het blijft de thuisbasis van de grote figuren die naar het festival komen en van veel rijken en beroemden die naar Marrakech komen op zoek naar die cinematografische stad.

4. Ouarzazate

Beschouwd als de huidige hoofdstad van de Marokkaanse cinema, is Ouarzazate aan de poort van de Sahara al jaren toegewijd aan de filmindustrie, die unieke omstandigheden biedt. Er zijn verschillende studio's, waarvan er een is omgevormd tot Cinemamuseum tegenover de Kasbah van Taourirt, waar u talloze decors van oude films kunt zien, zoals Jesus of Nazareth. Onder de meest geslaagde ruimtes valt de troon van koning Salomo op. Andere grote studio's zoals Atlas, waar beroemde films als Lawrence of Arabia en Babel zijn opgenomen. Overal zijn er decorstukken en zelfs de straatnaamborden tonen een filmklapper.

5. Aït Ben Haddou

Onder alle kasbahs of versterkte kleidorpjes in het zuiden van Marokko is geen enkele zo vaak in films gebruikt als deze, tot Werelderfgoed verklaard, een paar kilometer ten noorden van Ouarzazate. Van Gladiator tot James Bond 007: The Living Daylights, via The Man Who Would Be King van John Huston of The Last Temptation of Christ van Michael Scorsese — tientallen films hebben deze pittoreske natuurlijke omgeving gebruikt. Het is ook niet ongewoon arbeiders tegen te komen die uitbreidingen aan de muren bouwen om tijdens de volgende opnames behoorlijk te worden vernietigd.

6. Essaouira

Hoewel er nog geen film is gemaakt die deze oude Portugese kolonie echt bekend heeft gemaakt, had de meest aantrekkelijke kuststad van Marokko zestig jaar geleden al haar cinematografische glorieuze moment met Orson Welles. De maker van Citizen Kane koos haar om Othello te fotograferen, gebruikmakend van haar middeleeuwse vestingwerken en de mysterieuze sfeer van haar medina. Als dank richtte de stad een monument op op het hoofdplein dat nog steeds te zien is, en gaf zij zijn naam aan het Orson Welles Hotel. Sindsdien is Essaouira gebruikt door grote superproducties zoals Alexander the Great.

7. Fez

De best bewaarde medina van Noord-Afrika, tot Werelderfgoed verklaard, is niet onopgemerkt gebleven voor de cinema en wij hebben haar in verschillende films gezien. De bekendste was And Now... Ladies and Gentlemen van Claude Lelouch met Jeremy Irons, die in de film door heel Marokko reist in een toestand van half-amnesie die hem blijkbaar niet belet te reizen. Hoewel de stad in al haar glorie verschijnt, is het meest opvallend het Palais Jamai, de voormalige residentie van de pasha, nu een van de meest karaktervolle hotels van het land.

8. Tétouan

Hoewel Tétouan tijdens het protectoraat diende als decor voor enkele oorlogsfilms zoals Glorious Route, geregisseerd door Fernando Delgado in 1925, moest men wachten tot de afgelopen jaren om Tétouan opnieuw te ontdekken, zowel op het grote als het kleine scherm. Aan de ene kant heeft het nieuwe Marokkaanse cinema ervoor gekozen dat Death for Sale van regisseur Faouzi Bensaidi door het Marokkaanse Cinematografisch Centrum (CCM) wordt geselecteerd om Marokko te vertegenwoordigen bij de Oscars 2013.

9. Enkele beroemde films

Othello

Eind jaren veertig verwelkomde het Koninkrijk Marokko een film genaamd "Othello" van Orson Welles, naar het grote werk van Shakespeare. De film werd opgenomen in de Marokkaanse stad Essaouira. Op het Cannes Film Festival van 1952 presenteerde hij haar namens Marokko, omdat hij vond dat een reeks omstandigheden en beperkingen hem verhinderden zijn film te presenteren namens zijn land, de Verenigde Staten, Frankrijk of Italië (coproducenten).

Lawrence of Arabia

In 1962 werden in Marokko delen van de film "Lawrence of Arabia" opgenomen. De film werd geregisseerd door de Britse regisseur David Lean en geproduceerd door Sam Spiegel, met Peter O'Toole als Lawrence en Omar Sharif als Sherif Ali. De film won de Oscar voor cinematografie.

Het verhaal draait om een waargebeurd verhaal over het leven van de Britse officier Thomas Edward Lawrence, die deel uitmaakte van de Britse troepen in Caïro tijdens de Eerste Wereldoorlog. Zijn inlichtingendienst stuurde hem naar de Arabische woestijn om prins Faisal te helpen bij zijn opstand tegen de Ottomaanse sultan. Lawrence organiseerde een guerrillaoorlog die grote onrust veroorzaakte in het Ottomaanse Rijk.

Gladiator

Verder, in de omarming van Ouarzazate, ten zuiden van de Marokkaanse Atlasbergen, won de film Gladiator, geregisseerd door Ridley Scott, vijf Academy Awards Oscars in 2001, waaronder de prijs voor beste film, evenals de Golden Globe voor beste dramafilm en beste muziek.

De vechtsportfilm vertelt over de wens van de Romeinse generaal Maximus om wraak te nemen op Commodus, de zoon van de Romeinse keizer Marcus Aurelius, die zijn vrouw en kinderen doodde en hem zijn vrijheid afnam om hem te veranderen in een gladiator die tot de dood vecht.

Alexander the Great

In 2003 verwelkomden de Marokkaanse steden Marrakech, Essaouira en Ouarzazate de opnames van de film "Alexander the Great", gewaardeerd op 200 miljoen euro. De film, geregisseerd door Oliver Stone met Angelina Jolie, Anthony Hopkins en Val Kilmer, vertelt het verhaal van het leven en de veroveringen van de historische leider Alexander the Great.

Kingdom of Heaven

Een van de belangrijkste films opgenomen in Marokko is "Kingdom of Heaven", die in 2005 in de bioscopen verscheen. Het vertelt het verhaal van de inname van Jeruzalem door de islamitische leider Saladin, geregisseerd door Ridley Scott en met Ghassan Massoud, Orlando Bloom, Khaled al-Nabawi en anderen in de hoofdrollen.

Het verhaal is gebaseerd op de gebeurtenissen tijdens de Christelijke Kruistochten in de 12e eeuw n.Chr. Het verhaal van Balian of Ibelin, een man uit een Frans dorp die naar Jeruzalem reist om deel te nemen aan de gevechten tussen christenen en moslims in een poging de stad terug te winnen van de moslims onder leiding van Saladin.

Babel

In 2006 won de film "Babel", geregisseerd door Alejandro González Iñárritu en geschreven door Guillermo Arriaga, bestaande uit drie langlopende drama's rond Brad Pitt en Cate Blanchett, 28 prijzen, waaronder de Oscar voor beste filmmuziek. De film werd genomineerd voor 75 prijzen, en het Marokkaanse dorp Tazarine, waar enkele scènes werden gefilmd, won internationale bekendheid na het succes van de film.

De film vertelt het verhaal van twee jongens die de kudde van hun familie hoeden en besluiten hun geweren uit te proberen. Maar wanneer een van de schoten te ver gaat, verandert het leven van vijf groepen mensen op drie verschillende continenten. De groepen omvatten het Amerikaanse echtpaar Brad Pitt en Cate Blanchett, en een Mexicaanse kinderjuffrouw vergezeld van twee Amerikaanse kinderen die de grens oversteken. Deze twee kinderen zijn kinderen van een Amerikaans echtpaar en de kinderjuffrouw wilde alleen naar een familiebruiloft, maar dat zou veel kosten.

Queen of the Desert

Marokko verwelkomde ook graag de film "Queen of the Desert" van de Duitse regisseur Werner Herzog in 2015, met de Australische actrice Nicole Kidman in de hoofdrol. De film vertelt het waargebeurde verhaal van de archeologe en historica Gertrude Bell, die aan het begin van de 20e eeuw naar Irak, Syrië, Jordanië, Iran, Egypte en andere landen reisde als adviseur van de Britse Hoge Commissaris Percy Cox en een zeer belangrijke rol speelde in de organisatie van de situatie in de regio na de Eerste Wereldoorlog.

Beroemde films en televisieseries opgenomen in Marokko (2015-2025)

Op het scherm heeft Marokko de kunst beheerst om een "veelzijdige stuntlocatie" en een "droomwever voor de cinema" te zijn. Zijn gevarieerde landschappen, van de eindeloze duinen van de Sahara en oude kasbahs tot moderne stadsgezichten en ruige kustlijnen, stellen hem in staat zich overtuigend te transformeren in buitenaardse planeten, epische slagvelden, het mysterieuze Midden-Oosten en zelfs historisch Europa. Deze kameleonachtige kwaliteit heeft hem tot het gekozen decor gemaakt voor kaskrakers variërend van Dune en Gladiator tot de Star Wars-saga.

Meer dan alleen een decor te bieden, heeft Marokko zijn rol als het "Hollywood van Noord-Afrika" geconsolideerd. Het beschikt over een volwassen filmecosysteem met wereldklasse studio's, gekwalificeerde lokale crews en aantrekkelijke financiële incentives. Deze professionele infrastructuur trekt niet alleen tientallen internationale producties per jaar aan en genereert aanzienlijke inkomsten, maar projecteert ook de culturele aantrekkingskracht van het land op het wereldtoneel en transformeert cinematografische aantrekkingskracht in krachtige soft power.

Bezoek Aït Ben Haddou en Ouarzazate op onze Charmes van Zuid-Marokko tour of op het 12-daagse programma Woestijn, Bergen, Zee, Oase en Steden. Bekijk alle tours.

Neem contact met ons op voor meer reisinformatie!